ECEVİT ECEVİT...
ECEVİT ECEVİT…   
                                                                 
                                                                                                                                       Sel
ahattin Sarıoğlu 2006 Malatya Gerçek
 
 
Bir fotoğrafım var, elimde Milliyet Gazetesi.
Arka sayfayı okuyorum. Spor arkada.
Manşet okunabiliyor ön yüzden:Ecevit: Düzlüğe çıkma olanağı belirdi.
Yıl 73. Seçim yeni bitmiş. CHP-MSP ortaklığı kurulmaya çalışılıyor.
Pazarlıklar, tıkanmalar.
İki partinin genel sekreterleri, Deniz Baykal, Oğuzhan Asiltürk adları parlıyor.
Onlar işi pişiriyorlar çünkü.
* * *
74, Ecevit Kıbrıs’ta.
Türk Barış Kuvvetleri Kıbrıs’ta…
Urfa’ya paşa geliyor, Ada’ya barış, Yunanistan’a da demokrasi; Cunta giz olup uçuyor Aristo’nun ülkesinden…
Ada’daki barış, Atina’daki demokrasi o.
* * *
76, TRT televizyonu akşam haberlerini veriyor: Ecevit’e Amerika’da suikast girişimi. Kürsüde konuşan Ecevit’e ateş etmek isteyen Rum gencinin tabancası patlamadı…
Benimle birlikte çay bahçesinde haberleri izleyenlerin içinden biri, bir Türk genci hayıflanıyor:Patlamayan tabancayı niye taşıyorsun lan!
Habere terliyor, gence buz kesiliyorum.
Siyasal karşıtlığın bu kadarına da doğrusu pes. (Bindiğin dalı kesiyorsun Adnan Menderes N. Hilmet)
* * *
80 gelmiş Ülkemin gökyüzüne; sıkıyönetim dolu gibi yağıyor ocakların üstüne.
Koca koca siyasetçiler fişi çekilmiş dolaplar gibi.
Bir Adam var “Arayış”ta.
Sisten, dumandan Ülkesine yor arıyor.
Yanında bir Eşi var kahramanlar kahramanı.
Birlikte yürüyorlar üstüne Geleceğin.
Bir “Parti” büyütüyorlar Türkiyelerine, Amerika alıyor.
El ele, baş başa kalıyorlar.
* * *
Danıştay cenazesinden dönüyor, sanki bilerek seke seke yürüyor.
Bir yurttaşı omzundan öpüyor.
O, perişan, telaş içinde; duymuyor.
* * *
Haber yayılıyor:Ecevit beyin kanaması geçirdi. Durumu ciddi.
Ciddi adamın sağlık durumu da ciddi.
Kitabın sonuna mı geldik ne.
DSP İl Başkanı arkadaşım İbrahim Demirhan’ı arıyorum, “Geçmiş olsun.” diyorum. “Çok naziksiniz.” diyor.
Nezaketi bile öğrenemediysek Ecevit’ten, neyi öğrendik diyorum kendi kendime.
* * *
Şimdi GATA’da.
Ne oğlu var yanında, ne kardeşi, ne yeğeni.
Sanki kimsesiz.
Ama kahramanlar kahramanı eşi orada.
Maden işçileri orada.
Kıbrıs orada.
Devlet orada.
Halk duası orada.
Umut, sevgi, dürüstlük, bereketli Anadolu topraklarında. 

selahattinsarioglu@com                   selahattin sarıoğlu 2006'da yazdı malatya gerçek